English Italian Dutch German Swedish Russian
Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας - Περιφ. Ιονίων Νήσων
Links Sitemap Επικοινωνία

Web Cam Lefkada - Κεντρική πλατεία

Χάρτες της Λευκάδας
Γιορτές Λόγου και Τέχνης στην Λευκάδα Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ Λευκάδας
Εκδηλώσεις
Μουσεία στη Λευκάδα
Η ιστοσελίδα φιλοξενείται στο ΣΥΖΕΥΞΙΣ

Ιστορία_old

Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το Κάστρο της Αγίας Μαύρας

Το όνομα της νήσου Λευκάδας προήλθε από το όνομα «Λευκάς πέτρα» ή «Λευκάς άκρα», αρχαιότερη ονομασία του σημερινού Λευκάτα, νοτιότερου ακρωτηρίου του νησιού.

Από τα λευκά και άγρια βράχια του ακρωτηρίου, όπου ο μύθος θέλει την ποιήτρια Σαπφώ να δίνει τέλος στη ζωή της από έρωτα, πήρε το όνομα πρώτα η πόλη, που ίδρυσαν οι Κορίνθιοι στη Λευκάδα, και κατόπιν όλο το νησί της Λευκάδας. Κατά το γεωγράφο Στράβωνα μετωνόμασαν Λευκάδα την αρχαία πόλη Νήρικο, πρωτεύουσα του νησιού.

Τα ανθρώπινα ίχνη στη Λευκάδα ξεκινούν από την παλαιολιθική εποχή. Ο διαπρεπής Γερμανός αρχαιολόγος Γουλιέλμος Νταίρπφελντ συνεργάτης του Ερρίκου Σλήμαν στην ανασκαφή της Τροίας  πραγματοποίησε εκτεταμένες αρχαιολογικές έρευνες στο Νυδρί, έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα από την εποχή του Χαλκού (2.000 π.Χ. περίπου) και διατύπωσε τη θεωρία ότι η Λευκάδα ταυτίζεται με την ομηρική Ιθάκη.

Το Ακρωτήριο Λευκάτας

Η αρχαία Νήρικος, του 7ου π.Χ. αιώνα, που ανακαλύφθηκε στο Καλλιγόνι στη θέση Κούλμος, ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού. Περιστοιχιζόταν από μεγάλο τείχος, του οποίου ένα μικρό τμήμα σώζεται και σήμερα. 

Η ιστορία της Λευκάδας, από τον 7ο αιώνα π.Χ. όταν γίνεται αποικία των Κορινθίων ως τη Ρωμαϊκή κατάκτηση, είναι συνδεδεμένη πολιτικά με την πόλη της Κορίνθου, την οποία ακολούθησε σ’ όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής: τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, τη μάχη των Πλαταιών, τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ως σύμμαχος των Σπαρτιατών, την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

 

Παρά την σθεναρή αντίστασή της απέναντι στους Ρωμαίους, τον 3ο μ.Χ. αιώνα, η Λευκάδα τελικά υποκύπτει στην υπεροπλία των κατακτητών, τον 2ο αιώνα π.Χ. Στα χρόνια της Ρωμαϊκής κατάκτησης κατασκευάζονται αξιόλογα έργα όπως η λίθινη γέφυρα που συνέδεε την πόλη της Λευκάδας με την Ακαρνανία μήκους 700 μέτρων και ανοικοδομείται το αρχαίο τείχος.
 
Το 1204 το νησί ενσωματώθηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, αλλά από το 1294 η Λευκάδα πέρασε στα χέρια των Φράγκων, αφού δόθηκε ως προίκα στον Κόμη Ιωάννη Ορσίνι που αργότερα έχτισε τον πυρήνα του Κάστρου της Αγίας Μαύρας, που στέκει σήμερα στην είσοδο του νησιού.
Η ιστορία του νησιού, από το 14ο αιώνα ως και την ενσωμάτωσή του στο νεοελληνικό κράτος, είναι πυκνή σε γεγονότα-ορόσημα μιας μακραίωνης ιστορικής περιπέτειας. 

Το 1331 οπότε η Λευκάδα καταλαμβάνεται από τους Ανδηγαυούς, ενώ το 1343 γίνεται φέουδο των Τζώρτζι.

Το έμβλημα
των κομήτων
Τόκκων

Το 1357 γίνεται η «επανάσταση της βουκέντρας», η εξέγερση των χωρικών του νησιού κατά του Γρατιανού Τζώρτζη, γεγονός που ενέπνευσε, αιώνες αργότερα, τον Λευκάδιο ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη να γράψει το έργο του Φωτεινός. 

Το 1362 το νησί περνά στους Τόκκους, το 1479 το κατακτούν οι Οθωμανοί, για να γνωρίσει προσωρινά για δύο χρόνια (1502-3) την ενετική κυριαρχία και να περάσει ξανά στα χέρια των Τούρκων, για μια παρατεταμένη περίοδο που τελειώνει στα 1684.

Το έτος αυτό επανέρχονται οι Ενετοί. Η Λευκάδα καταλαμβάνεται από τον Φραγκίσκο Μοροζίνι, η πρωτεύουσα μεταφέρεται έξω από το Κάστρο στη σημερινή της θέση που ονομάζεται Αμαξική και οι Λευκαδίτες χάνουν τον έλεγχο του λιμανιού και το εμπόριο περνά στα χέρια των Ενετών.

Η ενετοκρατία είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος για τους Λευκαδίτες, που αποκομμένοι από την υπόλοιπη Ελλάδα και με τους Ενετούς αδιάφορους στο να αναπτύξουν ένα κοινωνικό και πολιτιστικό υπόβαθρο όπως έκαναν στη Ζάκυνθο και στην Κέρκυρα δυσκολεύτηκαν να οργανώσουν την κοινωνική τους ζωή και να δημιουργήσουν τη δική τους πνευματική κίνηση. Ωστόσο, στα χρόνια αυτά, οι Ενετοί εκσυγχρόνισαν τη δημόσια ζωή, ιδρύοντας δικαστήρια και βάζοντας τις βάσεις για την οργάνωση των διοικητικών υπηρεσιών.

Στατήρας Λευκάδας
400-330 π.Χ.

Ακολουθεί μια περίοδος συνεχών ιστορικών μεταβολών. Οι δημοκρατικοί Γάλλοι διαδέχονται τους Ενετούς το 1797 και αμέσως μετά η Λευκάδα, όπως και όλα τα Επτάνησα περνούν υπό Ρωσοτουρκική επικυριαρχία. Από το 1802, το νησί αποτελεί τμήμα της Επτανήσου Πολιτείας, του πρώτου ημιανεξάρτητου υπό τη ρωσοτουρκική «προστασία» ελληνικού κρατιδίου.

Το 1807 η Λευκάδα καταλαμβάνεται από τους αυτοκρατορικούς Γάλλους για να περάσει τελικά στα χέρια των Άγγλων, το 1810, που την ενσωματώνουν στο Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων.

Άποψη της Λευκάδας από το Κάστρο,
Edward Lear, Λονδίνο 1863

Παρά τα ψήγματα δημοκρατικών ελευθεριών, η Αγγλική διοίκηση χαρακτηρίστηκε από σκληρότητα και επέβαλε βαριά φορολογία στους φτωχούς Λευκαδίτες, μέτρο που είχε ως αποτέλεσμα την εξέγερση των χωρικών της Λευκάδας. Την εποχή εκείνη ωστόσο κατασκευάστηκαν πολλά δημόσια έργα, όπως δρόμοι, γέφυρες και υδραγωγεία.

Η ένωση της Λευκάδας όπως και των Επτανήσων στο σύνολό τους με την Ελλάδα έγινε το 1864 όταν, μετά την έξωση του Όθωνα, ανέβηκε στο θρόνο ο Γεώργιος ο Α'.

Για λίγα χρόνια το νησί ευημερούσε και η αστική τάξη ανέπτυξε ιδιαίτερα το εμπόριο. Όμως με την είσοδο του 20ου αιώνα, το έτος 1900, περονόσπορος κατέστρεψε όλους τους αμπελώνες του νησιού, οδηγώντας στη φτώχεια και την απελπισία τους κατοίκους. Τότε άρχισε το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Αμερική και τον Καναδά, που δεν κόπασε παρά μετά το τέλος των μεγάλων πολέμων του αιώνα, οπότε η ζωή άρχισε να βελτιώνεται σταθερά και για τη Λευκάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.